Niedziela Melomana – Cappella Gedanensis i goście z Hiszpanii

Centrum Kultury oraz Miasto Gdynia zapraszają na koncert

Harmonia del Parnas (Hiszpania)
Cappella Gedanensis
Beatriz Lafont – sopran (Hiszpania)
Monika Czalej-Pujol – mezzosopran
David Antich Albuixech – flet (Hiszpania)
Marian Rosa Montagut – dyrygent (Hiszpania)

10.11.2013, niedziela, godz. 16.00
Teatr Miejski im. Witolda Gombrowicza w Gdyni, ul. Bema 26
Bilety: 20 zł

W programie:
Domenico Sarri – Koncert na flet nr 9 a-moll
Sebastián Durón – Coronis
Nicola Fiorenza – Koncert na flet a-moll
Manuel Ferreira – El mayor triunfo de la mayor guerra

Beatriz Lafont, sopran

Urodziła się w Walencji (Hiszpania), gdzie studiowała gitarę i śpiew w tamtejszym konserwatorium. Od roku 2002 – po ukończeniu Grado Medio (szkoły muzycznej drugiego stopnia) uzyskując drugą nagrodę w dziedzinie śpiewu – kontynuowała studia w konserwatorium wyższym pod kierunkiem sopranistki Glorii Fabuel. Brała udział w projekcie „Me llamo Mozart”, który miał miejsce w Palau de la Musica (Walencja) – wykonywała tam arie z oper: „Czarodziejski Flet” (partie Królowej Nocy i Papageny), „Wesele Figara” (Zuzanna), „Don Giovanni” (Zerlina), jak również „Amahl i nocni goście” Gian Carlo Menottiego oraz „Siostra Angelica” Pucciniego (partia tytułowa). W 2006 otrzymała trzecią nagrodę w kategorii muzyki kameralnej oraz nagrodę publiczności dla „Najlepszej Artystki z Walencji” na V Międzynarodowym Konkursie Gitarowym „Luys Milan de l’Olleira”.

Udało jej się wygrać konkurs na stypendium naukowe fundowane przez Instytut Muzyki w Walencji, po czym w celu dalszych studiów przeniosła się do Hagi, gdzie uzyskała tytuł magistra na kierunku wokalnym Konserwatorium Królewskiego (Royal Conservatory), specjalizując się w muzyce dawnej, szczególnie muzyce włoskiej wczesnego baroku. Postanowiła również ubarwić swoje występy praktyką charakterystyczną dla epoki – akompaniując sobie na teorbie. Podczas pobytu w tym konserwatorium współpracowała z: Fabio Bonizzonim (La Risonanza), Charlsem Toet (Concerto Palatino), Emilio Moreno i Christiną Pluhar (L’Arpeggiata). Występowała również w głównej roli w spektaklu „La Pellegrina” reżyserowanym przez Mike’a Fentrossa – gdzie zarówno śpiewała jak i grała na teorbie. Studiowała śpiew u: Rity Dams, Michaela Chance, Jill Feldman i Petera  Kooij, oraz teorbę u Mike’a Fentrossa i Joachima Helda. Uczestniczyła w kursach mistrzowskich pod kierunkiem wybitnych nauczycieli takich jak: Robert Expert, Donald Sultzen, Wolfrang Rieger, Enedina LLoris, Marta Almajano, Cristina Miatello, Evelyn Tubb, Miguel Zanetti, Lambert Climent, Stephen van Dyck, Johannette Zomer, Fred Jacobs and Maargret Honig.

Aktywnie koncertuje na terenie całej Europy współpracując z rozlicznymmi zespołami takimi jak: Las Esferas, Musica Poetica, La Academia de los Nocturnos, Ribattuta Ensemble, Le Jardin Secret, Os Orphicum, Collegium Musicum Den Haag oraz Música Temprana. Ma na swoim konce również wytępy na rozmaitych festiwalach m.in.: „Festival de Música Antigua de Peñíscola”, festiwal “Música, Història i Art” w Walencji, „Fringe Festival Oude Muziek” w Utrechcie, „Festival Classique” w Hadze, „Festiwal Twórczosci Religijnej” (Polska), „Dag Oude Muziek” w Bilzen (Belgia), „XXV Edizione Pievi & Castelli in Musica” (Włochy) oraz „Cyclus Koncertu Staré Hudby” w Brnie w 2012. Wraz z zespołem Harmonia del Parnas pod dyrekcją Marian Rosa brała udział w premierowych wykonaniach rozlicznych wcześniej niepublikowanych kompozycji hiszpańskich z XVII i XVIII wieku, ostatnio zaś koncertowała parokrotnie w Buenos Aires.

David Antich Albuixech, flet prosty

Studiował w konserwatoriach w Carcaixent i Walencji, a następnie kontynuował swoją edukację wyższą na kierunkach fletu poprzecznego i prostego w konserwatorium w Murcji. Pod kierunkiem Maestro Agostino Cirillo w klasie fletu prostego zdobywa dyplom z wyróżnieniem, kilkoma nagrodami oraz cytowaniami. Bierze udział w specjalistycznych kursach muzyki dawnej i barokowej (w Hiszpanii i innych krajach Unii Europejskiej) prowadzonych przez profesorów takich jak m.in.: Ricardo Kanji, Aldo Abreu, Bart Coen i Josep Maria Saperas.

Odbywał tournee koncertowe w wielu krajach Unii Europejskiej i Europy Wschodniej, w Azji, Afryce, w USA i Ameryce Łacińskiej – wraz z Capella de Ministrers i innymi zespołami muzyki dawnej. Nagrywał dla Channel 9, TVE, TV3, RNE, dla katalońskiego radia i telewizji oraz rozlicznych radiostacji na terenie Azji, Afryki Północnej, Europy i Ameryki. Brał udział również w wielu festiwalach muzyki dawnej i barokowej m.in. w miastach takich jak: Utrecht, Fez, Lyon, Paryż, Rzym, Amsterdam, Meksyk, Nowy Jork czy Szanghaj. Nagrał 33 płyty z muzyką średniowieczną, renesansową i barokową wraz z Capella de Ministrers i innymi zespołami. Część z tych nagrań była zauważona i nagrodzona przez międzynarodową krytykę muzyczną. Artysta jest też jednym z założycieli zespołów Ensemble Dario Castello oraz Ensemble Galanterie, współpracuje również regularnie z zespołami muzyki dawnej takimi jak m.in.: Ars Orgánica, Capella de Ministrers, Harmonica Sphaera, The Baroque Orchestra La Dispersione, Harmonia del Parnàs, Speculum, Musica Ficta. Do aktywnych projektów, w których bierze udział zaliczają się również Amores (współczesna grupa perkusyjna) oraz Bach Fussion Ensemble. Podejmował też współpracę ze współczesnymi grupami tanecznymi i teatralnymi, w spektaklach takich jak: Cancionero de Palacio w reż. Alexa Rigola, Las comedias bárbaras, reż. Bigas Luna, czy Els viatges de Tirant z udziałem Juli Leal).

Wspólnie z Carlesem Magrainer opublikował krytyczne wydanie oper Martina y Soler pt.El Tutor burlado oraz La Madrilena. Firmy wydawnicze w Walencji regularnie publikują jego podręczniki i inne materiały edukacyjne na flet prosty. Pisuje również artykuły do periodyków edukacyjnych takich jak: Educational Participation (wydawnictwo Ministerstwa Edukacji), magazyn ANPE, 12-Notas, Music and Education, Eufonia i inne. Prowadzi kurs muzyki dawnej w Guadassuar i jest również zapraszany do udzielania kursów mistrzowskich w hiszpańskich konserwatoriach. Bierze też udział w szkoleniu nauczycieli. Jest członkiem wyższej kadry konserwatorium w Torrent, gdzie prowadzi klasę fletu prostego.

Marian Rosa Montagut, dyrygentka

Urodzona w Benifaio (w hiszpańskiej prowincji Walencja), po pierwszych lekcjach muzyki udzielonych jej przez ojca, zaczęła tam swoją edukację muzyczną na fortepianie i klarnecie. Studiowała na uniwersytecie – w 1994 ukończyła kierunek Filozofii na uniwersytecie w Walencji – oraz na akademii muzycznej – w 1993 w konserwatorium w Walencji uzyskała stopień Profesora w klasie fortepianu. Następnie specjalizowała się w muzyce dawnej i barokowej kontynuując studia pod kierownictwem J.L.Gonzalez Uriol na konserwatorium wyższym w Saragossie uzyskując tytuł Profesora Superior w klasie klawesynu. Studiowała również grę na klawesynie u Alberta Romani i Eduarda Martinez; uczestniczyła też w kursach prowadzonych przez J.Ogg, R.Alesandrini, W.Jansen i E.Lopez Banzo, jak również kursach dyrygenckich prowadzonych między innymi przez J.R. Gil-Tarrega, Vasco Negreiros i Martina Smith.

Jako założycielka Harmonia del Parnas, dyryguje zespołem oraz gra na klawesynie i organach gdy jest taka potrzeba. Nagrali wspólnie pięć płyt kompaktowych. Oprócz obowiązków związanych z Harmonia del Parnas artystka występuje i nagrywa również z innymi zespołami. Wykonywanie muzyki dawnej pogłębiło w niej fascynację muzykologią historyczną. Po ukończeniu podyplomowych studiów doktorskich z Muzykologii na Autonomicznym Uniwersytecie w Barcelonie, kończy obecnie swoją pracę doktorską pod opieką Dr Antonio Ezquerro. Otrzymała kilkakrotnie stypendia od władz Katalonii: grant FI (dla pracownika naukowego) z wydziału Muzykologii „Mila i Fontanals” rady instytutu hiszpańskich badań narodowych (CSIC), z którego korzystała przez cztery lata, trzy stypendia do prowadzenia badań muzykologicznych za granicą (we Frankfurcie, Londynie, Cambridge i Rzymie), oraz granty związane z różnymi projektami władz Hiszpanii, Katalonii i Walencji. W 2006 wygrała konkurs ogłoszony przez Ministerstwo Nauki i Technologii (w ramach prac badawczo-rozwojowych) na uczestnictwo w projekcie „Dawne fundamenty muzyczne katedry w Barcelonie zachowane w bibliotece Katalonii – studium źródeł i odkrywanie dziedzictwa muzycznego – repertuar języków romańskich”. Obecnie należy do grupy naukowców pracujących przy różnych projektach ministerstwa i władz Katalonii i Walencji, których celem jest odkrywanie repertuaru barokowego Korony Aragonii w cennych archiwach i bibliotekach. W 2009 Montagut zdobyła nagrodę – stypendium badawcze fundacji Duran-Marti, które posłużyło projektowi oraz publikacji książki „Przebieg kariery oraz dzieło chórmistrza Baltasara Sanz”.

W ostatnich kilku latach łączyła aktywność wykonawczą z badaniami naukowymi i publikowała wyniki swej pracy m.in. w Anuario Musical (almanach muzyczny rady instytutu hiszpańskich badań narodowych CSIC), Diccionario de la Musica Valenciana („Słownik Muzyki Walencji”, wyd. SGAE-IVM), Cantad serafines. Tres villancicos de Jose Pradas („Śpiewajcie serafini – trzy villancicos Jose Pradasa”, wyd.Trito-IVM) oraz Historia de les Terrres de l’Ebre („Historia Krain rzeki Ebro”, wyd. Ilercavonia Foundation URV).

Jako pedagog należąca do Korpusu Nauczycieli Szkół Ponadpodstawowych (ze specjalizacją muzyczną i filozoficzną), Montagut jest na urlopie naukowym od 2003. Obecnie obejmuje stanowisko Profesora Instrumentów Klawiszowych Konserwatorium w Torrent (w prowincji Walencja) oraz kierowniczki Centrum Badań Muzycznych i Promocji „Tempus” w Walencji.

Możliwość komentowania jest wyłączona.